گاهی روزها باد می وزید و عطر سنجد و چوب نیم سوخته می آورد.
بغض های بی دلیل گاه و بیگاهم را
بگذار به پای دختر بودنم.
تنهایی هایم
گاهی
آنقدر زیاد می شوند،
که سرریز می شوند از توی دلم.
قورت دادن زیاد دل تنگی ها
گلو درد می آورد.
گلو درد های بی سرما خوردگی
یعنی که
دل
دیگر برای تنهایی ها
دل تنگی ها
غصه ها
آه ها
جا ندارد.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم مهر ۱۳۹۲ ساعت 20:39 توسط سارا
|